<pنوزادان از بدو تولد تا ۱۲ ماهگی معمولاً بین یک تا سه بار در شب بیدار می‌شوند. برخی نوزادان توانایی خوبی در آرام کردن خود و بازگشت به خواب دارند، در حالی که برخی دیگر به کمک بیشتری نیاز دارند. در سه ماه اول زندگی، ریتم خواب نوزاد هنوز در حال تکامل است و گریه کردن در طول شب کاملاً طبیعی است. در این دوران می‌توانید با روش‌هایی مانند نوازش آرام، پیچیدن در پتو، تکان دادن ملایم یا ضربه زدن ریتمیک به نوزاد کمک کنید تا دوباره به خواب برود.
با افزایش سن نوزاد، توانایی‌های مستقل او برای آرام کردن خود و خوابیدن بیشتر می‌شود. به عنوان مراقب، چند راهکار وجود دارد که می‌توانید برای کمک به نوزاد در خودآرام‌سازی و خوابیدن کامل در طول شب به کار ببرید:
نکات مهم برای کمک به خودآرام‌سازی نوزاد
خواباندن نوزاد در اتاق خودتان: می‌توانید نوزاد را در تخت یا گهواره‌ای در اتاق خودتان نزدیک تخت خود قرار دهید. پزشکان توصیه می‌کنند که نوزاد را در تخت خود نخوابانید، زیرا خطر خفگی در فضای بین تخت و دیوار یا سر تخت وجود دارد و احتمال دارد به طور تصادفی روی نوزاد غلت بزنید و باعث آسیب به او شوید.
رعایت روتین منظم: حمام کردن، در آغوش گرفتن، آواز خواندن و پخش موسیقی آرام می‌تواند فضایی آرام ایجاد کند که به نوزاد علامت می‌دهد زمان خواب فرا رسیده است. برخی نوزادان هنگام تحریک زیاد به سختی به خواب می‌روند، بنابراین انجام این فعالیت‌ها به صورت منظم هر شب می‌تواند روتین خواب خوبی ایجاد کند.
خواباندن نوزاد در حالت خواب‌آلود اما بیدار: نوزاد را زمانی که خسته و خواب‌آلود است اما هنوز کاملاً نخوابیده، در تخت یا گهواره بگذارید. این کار به نوزاد کمک می‌کند تا به تدریج به احساس خوابیدن به تنهایی عادت کند. همیشه نوزاد را به پشت بخوابانید.
دادن فرصت برای آرام شدن: طبیعی است که نوزاد هنگام گذاشته شدن در تخت کمی گریه یا بی‌قراری کند تا جای خود را پیدا کند. اگر گریه ادامه داشت، به او سر بزنید، آرامش دهید و سپس اتاق را ترک کنید.
استفاده از پستانک: پستانک می‌تواند به نوزاد کمک کند تا شب را بهتر بخوابد و همچنین ممکن است خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) را کاهش دهد.
شناخت الگوی خواب نوزاد: مانند بزرگسالان، نوزادان نیز الگوهای خواب متفاوتی دارند؛ برخی شب‌زنده‌دار و برخی صبح‌زود بیدار می‌شوند. به ترجیحات نوزاد توجه کنید و آماده باشید که روتین‌ها را مطابق آن تنظیم کنید.
چالش‌ها و راهکارها در کمک به خودآرام‌سازی نوزاد
رایج‌ترین دلیل مشکل در خودآرام‌سازی نوزاد این است که مراقب بیش از حد به نوزاد کمک می‌کند تا دوباره به خواب برود و به همین دلیل نوزاد یاد می‌گیرد که برای خوابیدن به کمک او وابسته باشد. این الگو معمولاً به دلایلی مانند نگرانی از تنهایی یا ترس نوزاد، اضطراب مراقب، ترس از جدایی، ناتوانی در شنیدن گریه نوزاد و تلاش برای جلوگیری از آن، احساس گناه به خاطر کمک نکردن، استفاده از روش‌های تحریک‌کننده برای آرام کردن یا خواباندن نوزاد هنگام تغذیه ایجاد می‌شود.
این رفتارها از سوی والدین دلسوز بسیار طبیعی است، اما برای کمک به نوزاد در یادگیری خودآرام‌سازی می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:
- دلیل دخالت زیاد خود در خواباندن نوزاد را بشناسید. این شناخت می‌تواند به شما آرامش دهد و راه‌حل‌هایی برای مشکل پیدا کنید.
- اگر اضطراب دارید، با فردی متخصص صحبت کنید. پزشک می‌تواند به مدیریت اضطراب شما کمک کند و راهنمایی‌های لازم را ارائه دهد.
- با گذشت زمان و بزرگ‌تر شدن نوزاد، تغذیه‌های شبانه کاهش می‌یابد. به تدریج و با محبت تغذیه شبانه را کم کنید تا نوزاد به این تغییر عادت کند.
- از روش‌های آرام‌سازی مناسب استفاده کنید. در شب‌های خسته‌کننده ممکن است به روش‌های تحریک‌کننده مانند بلند کردن سریع نوزاد، تکان دادن شدید، صحبت زیاد یا نور زیاد روی بیاورید که این‌ها باعث بدتر شدن وضعیت می‌شود. روش‌های آرام‌سازی بهتر شامل صبر کردن قبل از بلند کردن نوزاد، تکان دادن ملایم، حرکت ریتمیک، آرامش و دست زدن ملایم است.
استفاده از روش‌های مناسب به نوزاد کمک می‌کند تا خود را آرام کند و الگوی خواب سالمی برای آینده ایجاد کند. تغییرات زمان می‌برد و نوزاد شما دوست دارد کنار شما باشد و تنها ماندن برایش تازگی دارد. به تلاش خود ادامه دهید.
اگر نوزاد شما همچنان در آرام کردن خود مشکل دارد یا بسیار بی‌قراری می‌کند و آرام نمی‌شود، ممکن است مشکل پزشکی وجود داشته باشد. در این صورت با پزشک تماس بگیرید تا حمایت و راهنمایی لازم را دریافت کنید.
