در ایالات متحده دو نوع اصلی پروتز سینه وجود دارد: پروتزهای سالین و پروتزهای ژل سیلیکونی. هر دو نوع دارای پوستهای از جنس سیلیکون هستند، اما تفاوت اصلی در مادهی داخل آنهاست. پروتزهای سالین با آب نمک استریل پر شدهاند و پروتزهای ژل سیلیکونی با ژل سیلیکونی.
پروتزهای ژل سیلیکونی
پروتزهای ژل سیلیکونی نخستین بار در سال ۱۹۶۲ معرفی شدند. در دهه ۱۹۸۰، محبوبیت این پروتزها افزایش یافت اما نگرانیهایی درباره خطرات احتمالی آنها نیز مطرح شد. برخی افراد ادعا کردند که پارگی پروتزهای ژل سیلیکونی ممکن است با افزایش خطر بیماریهای خودایمنی مانند لوپوس، آرتریت روماتوئید و فیبرومیالژیا مرتبط باشد. برخی زنان گزارش دادند که پس از برداشتن پروتز، علائم آنها بهبود یافته است و شکایاتی علیه تولیدکنندگان مطرح شد.
اگرچه هیچ مطالعهای ارتباط قطعی بین این پروتزها و بیماریها نشان نداد، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در سال ۱۹۹۲ استفاده از پروتزهای ژل سیلیکونی را محدود به زنانی کرد که پس از جراحی سرطان سینه بازسازی انجام میدادند. در این مدت، زنان برای بزرگکردن سینهها باید از پروتزهای سالین استفاده میکردند. در سال ۲۰۰۶، پس از بررسی مجدد تحقیقات و عدم یافتن ارتباط بین پروتزهای ژل سیلیکونی و بیماریها، FDA مجوز فروش برخی از این پروتزها را صادر کرد.
کدام پروتز ایمنتر است؟
مطالعات فعلی نشان میدهند که تفاوت قابل توجهی در ایمنی بین پروتزهای ژل سیلیکونی و سالین وجود ندارد، اما هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.
پارگی پروتز
پارگی ممکن است در هر دو نوع رخ دهد و دلایل آن شامل خطای جراحی، ضربه یا فشار در ماموگرافی است. پارگی پروتز سالین به سرعت قابل تشخیص است زیرا شکل سینه در عرض چند روز تغییر میکند و آب نمک به طور بیضرر جذب بدن میشود. اما پارگی پروتز ژل سیلیکونی اغلب بدون علامت است و ژل سیلیکونی ممکن است در بدن باقی بماند و حتی به غدد لنفاوی منتقل شود. اگرچه این موضوع نگرانکننده است، مطالعات افزایش خطر بیماری را نشان ندادهاند. در صورت پارگی پروتز ژل سیلیکونی، پزشک معمولاً توصیه به برداشتن پروتز و ژل آزاد شده میکند.
از آنجا که پارگی پروتز ژل سیلیکونی ممکن است بدون علامت باشد، تنها با MRI قابل تشخیص است. FDA توصیه میکند زنان دارای این نوع پروتز سه سال پس از جراحی و سپس هر دو سال یکبار MRI انجام دهند. این آزمایشها ممکن است تحت پوشش بیمه نباشند و هزینههای طولانیمدت آنها ممکن است از هزینه جراحی اولیه بیشتر شود.
نتایج زیبایی
بسیاری از زنان و جراحان پلاستیک ظاهر و احساس پروتزهای ژل سیلیکونی را طبیعیتر میدانند. این پروتزها شباهت بیشتری به بافت طبیعی سینه دارند، در حالی که پروتزهای سالین بیشتر ممکن است باعث چینخوردگی پوست شوند.
تفاوتهای جراحی
پروتزهای سالین پس از قرارگیری در بدن پر میشوند و به همین دلیل نیاز به برش کوچکتری دارند. همچنین اندازه آنها پس از جراحی قابل تنظیم است و میتوان با تزریق یا خارج کردن مایع، سایز را تغییر داد. اما پروتزهای ژل سیلیکونی از پیش پر شدهاند و اندازه آنها قابل تغییر نیست.
محدودیت سنی
برای بازسازی سینه، هر دو نوع پروتز در هر سنی قابل استفاده هستند. اما برای بزرگکردن سینه، پروتزهای سالین برای زنان بالای ۱۸ سال و پروتزهای ژل سیلیکونی برای زنان بالای ۲۲ سال مجاز است. FDA به دلیل تفاوت در ریسکها، به ویژه در مورد برداشتن پروتزهای ژل سیلیکونی، این محدودیتها را تعیین کرده است.
خطرات و عوارض احتمالی
اگرچه ارتباط قطعی بین پروتزهای سینه و بیماریهای جدی یافت نشده، اما خطرات و عوارضی وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند.
پروتزها به مرور زمان فرسوده میشوند و ممکن است نیاز به تعویض داشته باشند. FDA عمر مفید پروتزها را حداقل ده سال تخمین میزند، اما این مدت در افراد مختلف متفاوت است. پارگی، تغییر شکل سینهها و سفت شدن بافت اطراف پروتز (کپسولار کانترکچر) از مشکلاتی هستند که ممکن است نیاز به جراحی مجدد داشته باشند. جراحیهای ترمیمی معمولاً پیچیدهتر از جراحی اولیه هستند و بیمهها به ندرت هزینه آنها را پوشش میدهند.
برداشتن پروتز ممکن است باعث تغییر دائمی شکل سینهها شود و بازگشت به حالت اولیه ممکن است امکانپذیر نباشد. همچنین ممکن است کاهش حس در سینه و نوک آن، درد، اسکار و چینخوردگی پوست رخ دهد.
برخی مطالعات ارتباطی بین پروتزهای سینه و مشکلات روانی مانند افزایش خطر اعتیاد به مواد مخدر، الکل و خودکشی نشان دادهاند، اما این ارتباط به احتمال زیاد ناشی از مشکلات روانی زمینهای در برخی زنان است و نه خود پروتزها.
عوارض جراحی شامل عفونت، خونریزی و تورم است. همچنین نوع نادری از سرطان به نام لنفوم بزرگ سلول آناپلاستیک مرتبط با پروتز (BIA-ALCL) وجود دارد که علائم آن شامل تورم مداوم، توده یا درد در ناحیه پروتز است. این بیماری نادر است و تحقیقات بیشتری در حال انجام است.
برخی زنان علائمی مانند خستگی، از دست دادن حافظه، جوشهای پوستی، اختلال در تمرکز و درد مفاصل را گزارش کردهاند که به عنوان بیماری پروتز سینه شناخته میشود، اما هنوز مشخص نیست که این علائم ناشی از پروتزها هستند یا خیر.
پروتزها ممکن است شیردهی را دشوار یا غیرممکن کنند و همچنین میتوانند دقت ماموگرافی را کاهش دهند.
نکات مهم در انتخاب پروتز سینه
تصمیمگیری برای استفاده از پروتز سینه، چه برای بازسازی و چه برای بزرگکردن، نیازمند بررسی دقیق مزایا و معایب است. اکثر زنانی که سالانه حدود ۳۰۰ هزار نفر هستند، از نتیجه راضیاند. تحقیقات عمدتاً ارتباطی بین پروتزها و بیماریهای جدی نیافتهاند.
مهمترین نکته داشتن انتظارات واقعبینانه و انتخاب جراحی است که به او اعتماد کامل دارید و بتوانید با او صادقانه صحبت کنید. آگاهی کامل از ریسکها و سناریوهای ممکن به شما کمک میکند تصمیمی مطمئنتر بگیرید.
