متیل کلروایزوتیازولینون یک ماده نگهدارنده است که در بسیاری از محصولات مراقبت از پوست، شوینده‌های خانگی و محصولات صنعتی استفاده می‌شود تا از رشد قارچ، مخمر و باکتری جلوگیری کند. این ماده معمولاً با متیل ایزوتیازولینون ترکیب شده و تحت نام‌هایی مانند کاتون CG یا اوکسایل K 100 شناخته می‌شود.
این ترکیب برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ در اروپا و در دهه ۱۹۸۰ در آمریکا به کار گرفته شد. ابتدا غلظت مجاز آن ۰.۰۰۳٪ (۳۰ قسمت در میلیون) بود که باعث بروز واکنش‌های آلرژیک فراوانی شد. پس از آن، میزان مجاز به ۱۵ قسمت در میلیون برای محصولات شستشو و ۷.۵ قسمت در میلیون برای محصولات آرایشی که روی پوست باقی می‌مانند کاهش یافت. در سال ۲۰۰۰ استفاده از متیل ایزوتیازولینون در محصولات صنعتی افزایش یافت و برخی شرکت‌های آرایشی تا ۵۰ تا ۱۰۰ قسمت در میلیون از آن استفاده کردند که باعث افزایش واکنش‌های حساسیتی شد.
امروزه این ماده را می‌توان در انواع محصولات مراقبت از پوست و آرایشی مانند شامپو، رنگ مو، کرم ضدآفتاب، دستمال مرطوب کودک، خط چشم، رژگونه، پودر صورت، پاک‌کننده آرایش، لاک ناخن، محصولات اپیلاسیون، صابون‌ها و شامپوهای کودک یافت. همچنین در محصولات شوینده و صنعتی مانند رنگ، چسب، صابون لباسشویی، مایع ظرفشویی، لکه‌بر، نرم‌کننده پارچه، شیشه‌شوی و پودر شستشو نیز به کار می‌رود.
علائم حساسیت به متیل کلروایزوتیازولینون
این ماده در غلظت‌های بالا می‌تواند باعث تحریک و حساسیت پوست شود که به آن حساسیت‌زایی گفته می‌شود. این واکنش‌ها معمولاً در مناطقی مانند صورت، دست‌ها، پوست سر، پاها و گردن بروز می‌کند و بیشتر ناشی از تماس با ضدآفتاب، شامپو، نرم‌کننده و محصولات شوینده است.
علائم این حساسیت معمولاً شبیه درماتیت تماسی است و شامل قرمزی، تورم، برجستگی یا کهیر، لکه‌های قرمز روی پوست روشن، لکه‌های خاکستری، بنفش یا قهوه‌ای روی پوست تیره، خارش، پوسته‌پوسته شدن، ورم چشم و پوست‌ریزی می‌شود.
راه‌های درمان حساسیت به متیل کلروایزوتیازولینون
برخی محصولات برچسب‌هایی مانند «کم‌حساسیت» یا «مناسب پوست حساس» دارند، اما این تضمین نمی‌کند که واکنشی ایجاد نکنند. بهترین راه پیشگیری، مطالعه دقیق برچسب محصولات و اجتناب از محصولاتی است که حاوی این ماده هستند. این ترکیب ممکن است با نام‌های مختلفی مانند کاتون CG، کاتون ۸۸۶، کاتون WT، کاتون LX، MC/MCI-CG، MC/MCI-886 و نام‌های شیمیایی دیگر روی برچسب‌ها دیده شود.
اگر پس از استفاده از محصولی که حاوی متیل کلروایزوتیازولینون است دچار جوش یا واکنش آلرژیک شدید، فوراً مصرف آن را قطع کنید و درمان را آغاز نمایید. اولین گام شستشوی کامل پوست و استفاده از مرطوب‌کننده‌های نرم‌کننده است که به آرامی روی پوست زده می‌شوند و نباید مالیده شوند تا تحریک بیشتر نشود.
داروهای ضد هیستامین که بدون نسخه در داروخانه‌ها موجودند می‌توانند خارش و التهاب را کاهش دهند. کرم‌های کورتیکواستروئیدی نیز برای کاهش التهاب و خارش موثرند و برخی از آن‌ها به صورت کم‌دوز بدون نسخه قابل تهیه هستند. برای استفاده از این کرم‌ها ابتدا مرطوب‌کننده بزنید، نیم ساعت صبر کنید و سپس کرم را فقط روی ناحیه آسیب‌دیده به مقدار کم و تا دو بار در روز استفاده کنید. مصرف طولانی‌مدت یا زیاد این کرم‌ها ممکن است عوارضی مانند آکنه، رشد موهای زائد، نازک شدن پوست و تغییر رنگ پوست ایجاد کند.
در موارد شدید، پزشک ممکن است داروهای استروئیدی خوراکی تجویز کند. هر کسی که پس از استفاده از محصولات حاوی این ماده دچار مشکلات پوستی می‌شود باید با پزشک مشورت کند تا آزمایش‌های لازم برای تشخیص حساسیت انجام شود و محصولات مناسب جایگزین معرفی گردد.
