پیرسینگ روک یکی از انواع پیرسینگهای غضروفی گوش است که در بخش غضروفی زیر لبهی بالایی گوش قرار میگیرد. این نوع پیرسینگ به دلیل محل قرارگیری خاص خود نیازمند مراقبت ویژهای است و بهتدریج محبوبیت بیشتری پیدا کرده است، بهویژه در میان افرادی که از سبک «کنستلیشن» یا پیرسینگهای پراکنده برای شبیهسازی صورتهای فلکی استفاده میکنند.
آیا پیرسینگ روک دردناک است؟
پیرسینگ روک نسبت به پیرسینگهای معمولی لاله گوش دردناکتر است، زیرا غضروف گوش ضخیمتر از بافت نرم لاله است و نفوذ سوزن به آن دشوارتر است. همچنین به دلیل جریان خون کمتر در این ناحیه، روند بهبود آن طولانیتر و احتمال بروز عوارض بیشتر است.
مدت زمان بهبودی پیرسینگ روک
معمولاً بهبودی کامل این نوع پیرسینگ بین 12 تا 16 هفته طول میکشد، البته در صورت عدم بروز عفونت یا سایر مشکلات. در این مدت باید از تحریک گوش جلوگیری کرد، مثلاً هنگام خوابیدن بهتر است روی طرف مقابل گوش پیرسینگ شده یا به پشت بخوابید. همچنین هنگام مکالمه تلفنی یا استفاده از هدفون، بهتر است از طرف دیگر گوش استفاده کنید.
مراقبتهای لازم برای پیرسینگ روک
برای جلوگیری از عفونت و مشکلات دیگر، مراقبت صحیح از پیرسینگ ضروری است. علائم طبیعی پس از پیرسینگ شامل حساسیت، خارش، قرمزی یا تیرگی پوست اطراف، ترشح کم و تشکیل تودههای کوچک (گرانولوم) است. برای درمان گرانولومها میتوان روزانه یک پد آغشته به آب گرم را روی محل قرار داد.
روشهای تمیزکردن:
- قبل از لمس محل پیرسینگ دستها را کاملاً بشویید.
- از الکل یا پراکسید هیدروژن استفاده نکنید چون روند بهبودی را کند میکنند.
- از پمادهای موضعی خودداری کنید زیرا ممکن است بهبودی را مختل کنند.
- از محلول آب نمک (یک چهارم قاشق چایخوری نمک در یک فنجان آب گرم) یا صابون ضدباکتری ملایم رقیق شده استفاده کنید.
- دو بار در روز با پنبه یا گوشپاککن محل را تمیز کنید و اجازه دهید محلول چند دقیقه روی پوست بماند.
- فقط زمانی که محل مرطوب است، جواهر پیرسینگ را بچرخانید.
چگونه از عفونت جلوگیری کنیم؟
احتمال عفونت در پیرسینگهای غضروفی مانند روک حدود 30 درصد است که بیشتر از پیرسینگ لاله گوش (21 درصد) است. عفونت ممکن است به دلایل زیر رخ دهد:
- استفاده از ابزار غیر استریل
- لمس محل با دستهای آلوده
- برداشتن جواهر قبل از بهبودی کامل
- عدم تمیزکردن روزانه
- شنا کردن در استخر، جکوزی یا آبهای طبیعی قبل از بهبودی
علائم عفونت شامل ترشح، تب، گرمی، قرمزی، تورم و درد در محل پیرسینگ است.
مواردی که باید بعد از پیرسینگ روک از آنها پرهیز کرد
- خودسرانه انجام دادن پیرسینگ
- کندن ترشحات خشک شده
- خشک کردن محل با حوله
- چرخاندن جواهر زمانی که محل خشک است
خطرات احتمالی پیرسینگ روک
علاوه بر عفونت معمول که معمولاً با درمان مناسب رفع میشود، خطرات جدیتری نیز وجود دارد که البته کمتر شایع هستند:
- عفونت خون: مانند کزاز یا هپاتیت که معمولاً ناشی از تجهیزات آلوده است. بنابراین قبل از پیرسینگ مطمئن شوید واکسیناسیونهای لازم را انجام دادهاید.
- واکنشهای آلرژیک: بهخصوص به نیکل که در جواهرات رایج است. استفاده از جواهرات با کیفیت و بدون نیکل توصیه میشود.
- کلویید: رشد بیش از حد بافت اسکار که ممکن است باعث درد و خارش شود و نیاز به درمانهای پزشکی مانند جراحی یا لیزر داشته باشد. افراد مستعد کلویید بهتر است از پیرسینگ خودداری کنند.



