زندگی جنسی با شریک زندگی یکی از لذتهای بزرگ زندگی است، اما مشکلات سلامتی طولانیمدت میتواند این لذت را کاهش دهد. ممکن است تمایل به برقراری رابطه جنسی نداشته باشید، نتوانید به اندازه کافی تحریک شوید یا در رسیدن به ارگاسم دچار مشکل شوید. شناسایی مشکل میتواند اولین قدم برای یافتن راهحلها باشد.
یکی از مشکلات شایع، قند خون بالا است که به مرور زمان میتواند به عروق خونی و اعصاب آسیب بزند. این آسیب میتواند جریان خون به اندامهای جنسی را مختل کند. مردان ممکن است با مشکلات نعوظ و انزال مواجه شوند، در حالی که زنان ممکن است کاهش میل جنسی، خشکی واژن، درد در حین رابطه و مشکلات ارگاسم را تجربه کنند. کنترل دیابت، فعالیت بدنی و تغذیه مناسب میتواند به کاهش این مشکلات کمک کند.
مشکلات عروقی مشابهی که در دیابت دیده میشود، میتواند به مشکلات جنسی منجر شود. برخی داروها، به ویژه داروهای فشار خون، نیز ممکن است مشکلاتی ایجاد کنند. تغییرات در سبک زندگی، به ویژه در رژیم غذایی و تناسب اندام، میتواند تأثیر زیادی داشته باشد. اگر دچار حمله قلبی شدهاید و نگرانید که رابطه جنسی ممکن است خطرناک باشد، با پزشک خود در مورد زمان مناسب برای بازگشت به فعالیت جنسی مشورت کنید.
افسردگی نیز میتواند بر میل جنسی تأثیر بگذارد. اگر احساس افسردگی میکنید، با پزشک یا مشاور خود صحبت کنید. درمان شامل مشاوره، تغییرات در سبک زندگی و دارو میتواند مفید باشد. برخی داروهای ضدافسردگی ممکن است میل جنسی را کاهش دهند و منجر به مشکلات نعوظ در مردان شوند.
سرطان و درمانهای آن میتوانند بر زندگی جنسی تأثیر بگذارند. شیمیدرمانی ممکن است شما را بسیار خسته یا بیمار کند. درد ناشی از سرطان و درمانهای هورمونی نیز میتواند بر میل جنسی تأثیر بگذارد. در این شرایط، برقراری ارتباط به روشهای دیگر تا زمانی که آماده باشید، میتواند مفید باشد.
مشکلات درد مزمن نیز میتواند بر زندگی جنسی تأثیر بگذارد. اگر داروهای شما به خوبی درد را کنترل نمیکنند، پزشک ممکن است نیاز به تغییر دوز یا دارو داشته باشد. برخی داروهای مسکن نیز ممکن است عوارض جنسی داشته باشند.
آرتروز و علائم آن میتواند بر زندگی جنسی تأثیر بگذارد، اما با برنامهریزی مناسب میتوانید رابطهای راحت و لذتبخش داشته باشید. زمان مناسب برای رابطه جنسی را انتخاب کنید و داروهای مسکن را حداقل ۳۰ دقیقه قبل از آن مصرف کنید.
کمبود هورمون تستوسترون در مردان میتواند بر میل جنسی تأثیر بگذارد. این مشکل ممکن است به دلیل اختلال در نواحی مغز باشد که به بیضهها دستور تولید تستوسترون میدهند. پزشک ممکن است آزمایش خون برای بررسی این مشکل انجام دهد.
یائسگی طبیعی در زنان میتواند به خشکی واژن و نازک شدن بافتها منجر شود که ممکن است رابطه جنسی را دردناک کند. استفاده از مرطوبکنندهها و روانکنندهها میتواند کمککننده باشد.
عفونت HIV نیز میتواند بر تولید هورمونها تأثیر بگذارد و مشکلاتی در زندگی جنسی ایجاد کند. داروهایی که برای کنترل ویروس استفاده میشوند، ممکن است بر زندگی جنسی تأثیر بگذارند.
بیماریهای عصبی مانند اماس و پارکینسون نیز میتوانند بر میل جنسی تأثیر بگذارند. این شرایط میتواند حرکات، تحریک و ارگاسم را تحت تأثیر قرار دهد. درمانهای مختلفی وجود دارد که میتواند به بهبود وضعیت کمک کند.
در نهایت، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) نیز میتواند بر زندگی جنسی تأثیر بگذارد. این اختلال میتواند باعث ایجاد احساس ترس به جای لذت شود. مشاوره و درمانهای دارویی میتواند در این زمینه مؤثر باشد.
