خواب نقش بسیار مهمی در رشد و تکامل کودک دارد، اما خواباندن نوزاد میتواند چالشی بزرگ برای والدین باشد و بیدار شدن مکرر کودک در شب باعث خستگی آنها شود. گریه کردن نوزاد هنگام خوابیدن امری طبیعی است و بخشی از فرایند یادگیری او برای آرام شدن پیش از خواب است. خوشبختانه نوزادان را میتوان آموزش داد تا به تنهایی به خواب بروند.
چگونه نوزاد باید بخوابد؟
توصیه میشود والدین تا یک سالگی نوزادشان را در همان اتاق خود نگه دارند تا بتوانند در طول شب به راحتی او را آرام کنند، تغذیه کنند و مراقبش باشند. خوابیدن نوزاد در تخت والدین به دلیل خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) ممنوع است. بهتر است تخت یا گهواره نوزاد در اتاق والدین قرار گیرد و نه در اتاق جداگانه.
نوزادان تا سه ماهگی باید روزانه بین ۱۴ تا ۱۷ ساعت بخوابند، اما این خواب معمولاً پیوسته نیست. معمولاً نوزاد در طول روز دو تا سه چرت میزند و شبها خواب طولانیتری دارد.
ایجاد محیط خواب ایمن برای نوزاد
- سطح خواب باید محکم و صاف باشد و ملحفهها به خوبی روی تشک قرار گیرند.
- نوزاد را فقط به پشت بخوابانید و از خواباندن روی شکم یا پهلو خودداری کنید تا خطر SIDS کاهش یابد.
- از پوشاندن لباس زیاد به نوزاد هنگام خواب جلوگیری کنید تا از گرمای بیش از حد جلوگیری شود.
- هیچ شیء اضافی مانند اسباببازی، پتوهای ضخیم، بالش، روکشهای نامناسب یا محافظهای کناری نباید در گهواره باشد.
- استفاده از پستانک هنگام خواب توصیه میشود، اما اگر پستانک از دهان افتاد، آن را دوباره داخل دهان نگذارید.
- از قرار دادن نوزاد در معرض دود سیگار خودداری کنید، زیرا دود دست دوم میتواند خطر مرگ نوزاد را افزایش دهد.
- از وجود اشیاء خطرناک مانند سیمها یا اشیاء تیز در گهواره جلوگیری کنید.
روشهای آموزش خواب نوزاد
نوزادان معمولاً از چهار ماهگی به بعد قادر به خوابیدن بدون بیداریهای مکرر شبانه هستند و توصیه میشود آموزش خواب را پس از این سن آغاز کنید. پیش از چهار ماهگی، الگوهای خواب نوزاد منظم نیست.
روشهای مختلفی برای آموزش خواب نوزاد وجود دارد:
- روش گریه کردن (Cry it out): نوزاد را در گهواره میگذارید و وقتی گریه میکند، ابتدا به او سر میزنید اما هر بار زمان مراجعه را طولانیتر میکنید تا نوزاد یاد بگیرد خود به خواب برگردد.
- روش بدون اشک (No tears): کنار گهواره مینشینید و به تدریج صندلی را دورتر میکنید تا نوزاد بدون گریه به خواب برود.
- روش تغییر زمان خواب (Bedtime fading): زمان خواب نوزاد را هر شب ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به تعویق میاندازید تا وقتی که نوزاد هنگام خوابیدن سریع به خواب برود، آن زمان به عنوان زمان خواب جدید تعیین شود.
اگر آموزش خواب موفق نبود
حداقل دو هفته هر روش را امتحان کنید قبل از اینکه نتیجهگیری کنید روش موثر نبوده است. در صورت عدم موفقیت میتوانید مدتی استراحت کرده و دوباره تلاش کنید. اگر باز هم نتیجه نگرفتید، بهتر است با پزشک اطفال یا مشاور خواب حرفهای مشورت کنید.
نگران گریه نوزاد نباشید؛ گوش دادن به گریه و انتخاب نکردن پاسخ دادن کار سختی است اما به نوزاد آسیب نمیرساند و بر رابطه شما تأثیر منفی ندارد.
همچنین انتظار نداشته باشید آموزش خواب باعث شود نوزاد تمام شب را بدون بیداری بخوابد. همه افراد در طول شب بیدار میشوند و هدف آموزش خواب این است که نوزاد بتواند خودش دوباره به خواب برود.



