شیر دادن به نوزاد برای خوابیدن می‌تواند تجربه‌ای آرامش‌بخش و پیونددهنده برای مادر و کودک باشد. تماس پوست با پوست و هورمون‌های خواب‌آور در شیر مادر به نوزاد کمک می‌کند تا راحت‌تر به خواب برود. اما با بزرگ‌تر شدن نوزاد، ضروری است که او یاد بگیرد به‌تنهایی بخوابد و یک روتین مستقل برای خواب داشته باشد.
چرا باید مراقب وابستگی به شیر دادن برای خواب بود؟
مثل بزرگسالان، نوزادان هم به روتین عادت می‌کنند و برخی رفتارها را با خوابیدن مرتبط می‌دانند، مانند پوشیدن لباس خواب، خواندن کتاب یا آرامش قبل از خواب. شیر دادن برای خوابیدن اگرچه خطرناک نیست، اما می‌تواند وابستگی ایجاد کند. در این حالت، نوزاد ممکن است بدون شیر خوردن نتواند بخوابد و این موضوع مشکلاتی ایجاد می‌کند:
- وابستگی به مکیدن برای خواب: نوزاد ممکن است شب‌ها بیدار شود و فقط با شیر خوردن دوباره بخوابد. این وابستگی در آینده باعث سخت‌تر شدن روند از شیر گرفتن می‌شود.
- مشکل برای دیگران در تغذیه نوزاد: اگر نوزاد فقط با شیر مادر بخوابد، وقتی مادر به سر کار برود یا بخواهد زمانی را برای خود داشته باشد، دیگران نمی‌توانند به راحتی او را تغذیه کنند. معرفی بطری از اوایل باعث می‌شود دیگر اعضای خانواده بتوانند کمک کنند.
- فشار روانی بر والدین: مادرانی که تنها می‌توانند نوزاد را با شیر دادن به خواب ببرند، ممکن است دچار خستگی و استرس بیشتری شوند. تقسیم مسئولیت تغذیه می‌تواند به کاهش این فشار کمک کند.
چه زمانی باید شیر دادن برای خواب را متوقف کرد؟
با افزایش سن نوزاد، نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد زمان توقف شیر دادن برای خواب فرا رسیده است:
- نوزاد به جای خوردن شیر، فقط مکیدن برای آرامش را انجام می‌دهد که به آن “شیر دادن برای آرامش” گفته می‌شود. این حالت باید محدود باشد و نباید به عادت تبدیل شود.
- اگر نوزاد فقط با شیر خوردن می‌تواند بخوابد و بدون آن نمی‌تواند دوباره به خواب برود، این نشانه وابستگی است.
- نوزادان چرخه خواب کوتاه‌تری نسبت به بزرگسالان دارند و اگر وابسته به شیر خوردن باشند، هر ۴۵ دقیقه بیدار می‌شوند که این موضوع خواب والدین را مختل می‌کند. در این شرایط، آموزش خواب می‌تواند به مادران شیرده کمک کند.
چگونه نوزاد را بدون شیر دادن به خواب ببریم؟
برای ایجاد یک روتین خواب سالم می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:
- ایجاد محیط آرامش‌بخش: کارهای روزانه را زودتر انجام دهید و قبل از خواب زمان آرامش داشته باشید. قدم زدن کوتاه در هوای تازه یا نفس عمیق کشیدن می‌تواند به آرامش کمک کند.
- تنظیم محیط خواب: نوزاد را نزدیک خود نگه دارید و محیط را خیلی پر سر و صدا نکنید. صداهای معمولی و گفتگوهای آرام می‌توانند به خوابیدن کمک کنند.
- تغییر نحوه شیر دادن: هنگام شیر دادن لباسی بپوشید که خارج کردن سینه را کمی سخت‌تر کند تا شیر دادن کمی به تأخیر بیفتد و نوزاد ممکن است به جای شیر خوردن، به آغوش گرفتن راضی شود.
- توجه به سیگنال‌های سیری: وقتی نوزاد سیر شد، شیر دادن را متوقف کنید و به آرامی پشتش را به سمت خود برگردانید تا بداند شما هستید اما سینه در دسترس نیست.
- روتین ثابت شبانه: فعالیت‌هایی مثل مسواک زدن لثه‌ها با دستمال مرطوب، خواندن کتاب یا آواز خواندن به صورت آرام و منظم هر شب انجام دهید. اگر شریک زندگی دارید، او را در این روتین مشارکت دهید.
- آغوش گرفتن قبل از خواب: قبل از خواب، نوزاد را به شکم روی سینه خود قرار دهید تا هورمون‌های آرامش‌بخش آزاد شود و پس از بسته شدن چشم‌ها، حدود ۲۰ دقیقه او را در آغوش بگیرید تا احتمال باز شدن چشم‌ها کاهش یابد.
- صحبت با نوزاد: با رشد درک کودک، می‌توانید هنگام شیر دادن کمی فاصله بگیرید و به او توضیح دهید که برای لحظه‌ای باید کاری انجام دهید و برمی‌گردید. این کار به ایجاد اعتماد و یادگیری خوابیدن مستقل کمک می‌کند.
هر نوزاد ویژگی‌های خاص خود را دارد و الگوهای خواب متفاوتی خواهد داشت. با فعالیت داشتن در طول روز و ایجاد آرامش در شب می‌توانید به نوزاد کمک کنید تا روتین خواب مناسبی داشته باشد.
