میکروبلیدینگ نوعی تتوی آرایشی است که در آن تکنسین با استفاده از ابزاری ویژه و سوزن‌های ریز، خطوط مو مانند روی ابروها ایجاد کرده و آنها را با رنگ پر می‌کند. این رنگ معمولاً حدود یک سال ماندگاری دارد اما به مرور زمان کمرنگ می‌شود. این روش به طور کلی ایمن محسوب می‌شود و اکثر افراد مشکلی تجربه نمی‌کنند، اما خطراتی نیز وجود دارد که باید از آنها آگاه باشید.
خطرات احتمالی میکروبلیدینگ
عفونت: استفاده از تجهیزات یا آب آلوده توسط تکنسین می‌تواند باعث انتقال باکتری‌هایی مانند استافیلوکوک و ویروس‌هایی مثل HIV، هپاتیت یا هرپس شود. همچنین ممکن است جوهر مصرفی آلوده به باکتری یا قارچ باشد. حتی اگر بسته‌بندی مهر و موم شده باشد، تضمینی برای ایمنی کامل وجود ندارد. در صورت بروز عفونت، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک، داروی ضدویروس یا ضدقارچ تجویز کند.
واکنش آلرژیک: ممکن است به جوهر حساسیت داشته باشید و دچار خارش یا جوش شوید. این واکنش بیشتر با رنگ قرمز که اغلب با رنگ مشکی ترکیب می‌شود، دیده می‌شود. در این موارد ممکن است نیاز به تزریق کورتون یا مصرف آنتی‌هیستامین باشد.
گرانولوم‌ها: بدن ممکن است به ماده خارجی تزریق شده واکنش نشان دهد و گره‌های التهابی در محل ایجاد کند که گاهی ماه‌ها یا سال‌ها بعد ظاهر می‌شوند. درمان شامل مصرف کورتون یا آنتی‌بیوتیک است.
سارکوئیدوز: نوعی بیماری است که در آن چندین گرانولوم در بدن تشکیل می‌شود و ممکن است به اندام‌ها آسیب برساند. این حالت در برخی افراد سال‌ها پس از تتوی ابرو دیده شده است و درمان مشابه گرانولوم‌ها دارد.
کلوئید: جای زخم‌هایی که بزرگ‌تر از حد معمول رشد می‌کنند. این نوع اسکار معمولاً در صورت رخ نمی‌دهد اما اگر سابقه کلوئید دارید، ممکن است پس از میکروبلیدینگ ایجاد شود.
مشکلات MRI: در موارد نادر، پوست تتو شده ممکن است هنگام انجام MRI متورم یا بسوزد که پس از پایان آزمایش به حالت طبیعی بازمی‌گردد. اگر نیاز به MRI دارید، حتماً به پزشک یا رادیولوژیست خود اطلاع دهید.
نکات مهم برای انتخاب تکنسین
برای یافتن تکنسین مناسب، می‌توانید از متخصص پوست دارای مجوز مشورت بگیرید. افراد انجام‌دهنده میکروبلیدینگ باید آموزش دیده باشند اما قوانین و نظارت‌ها در همه مناطق یکسان نیست. برخی ایالت‌ها میکروبلیدینگ را به عنوان تتو می‌شناسند و برخی خیر، بنابراین استانداردهای بهداشتی متفاوت است.
قبل از انجام کار، نظرات مشتریان قبلی و عکس‌های قبل و بعد را بررسی کنید و از تمیزی محل اطمینان حاصل کنید. همچنین سوالات زیر را از تکنسین بپرسید:
- آیا برای هر مشتری از سوزن و تجهیزات استریل و جدید استفاده می‌کنید؟
- آیا محل کار شما توسط اداره بهداشت بازرسی و مجوز دارد؟
- چقدر تجربه در میکروبلیدینگ دارید؟
- چند ساعت آموزش دیده‌اید و در کجا؟
مراقبت‌های قبل و بعد از میکروبلیدینگ
اکثر تکنسین‌ها قبل از شروع کار کرم بی‌حس‌کننده روی ابروها می‌زنند اما ممکن است کمی احساس خراشیدگی داشته باشید. بهبودی کامل معمولاً 10 تا 14 روز طول می‌کشد. در این مدت نباید پوست را دستکاری کنید تا از ایجاد اسکار جلوگیری شود. دستورالعمل‌های مراقبتی تکنسین را به دقت رعایت کنید، از جمله استفاده از کرم مرطوب‌کننده با پنبه و خودداری از خیس شدن زیاد ابروها یا تماس زیاد با دست.
در هفته اول از رفتن به استخر و ورزش‌های سنگین که باعث تعریق زیاد می‌شود خودداری کنید.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید:
- تب
- خونریزی
- درد شدید
- ترشح، بوی بد یا گرم شدن محل
- افزایش قرمزی
این علائم ممکن است نشانه عفونت یا واکنش آلرژیک باشند.
چه کسانی نباید میکروبلیدینگ انجام دهند؟
میکروبلیدینگ برای زنان باردار یا شیرده توصیه نمی‌شود زیرا احتمال عفونت یا مشکلات دیگر افزایش می‌یابد و ممکن است سلامت نوزاد را تحت تاثیر قرار دهد. همچنین افرادی که در 6 ماه گذشته ایزوترتینوئین مصرف کرده‌اند، سیستم ایمنی ضعیف دارند، داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند، جوش یا زخم در ناحیه ابرو دارند، تحت درمان سرطان هستند یا آفتاب‌سوخته‌اند باید از انجام این روش خودداری کنند.
اگر اخیراً از روش‌هایی مانند وکس ابرو، پیلینگ شیمیایی، لیزر یا بوتاکس استفاده کرده‌اید، بهتر است مدتی صبر کنید قبل از انجام میکروبلیدینگ.
